اسکنر لابراتواری چیست؟ کاربرد، دقت و تفاوت با اسکنر داخل‌دهانی

اسکنر لابراتواری دهان بیمار را نمی‌بیند — کارش دیجیتال کردن چیزی است که از مطب می‌رسد: مدل گچی، ایمپرشن یا دای. همین تفاوت، معیار انتخابش را کاملاً از اسکنر داخل‌دهانی جدا می‌کند.

تعریف: اسکنر رومیزی، نه اسکنر دهانی

اسکنر لابراتواری روی میز لابراتوار نصب می‌شود. مدل گچی، ایمپرشن یا دای فیزیکی را روی پایهٔ دستگاه می‌گذارید و چند دوربین همزمان سطح را ثبت می‌کنند تا فایل STL ساخته شود.

برخلاف اسکنر داخل‌دهانی که مستقیم در دهان بیمار و در مطب کار می‌کند، اسکنر لابراتواری همیشه بعد از ارسال کار از مطب وارد کار می‌شود — چه ورودی مدل گچی و ایمپرشن سنتی باشد، چه فایل دیجیتالی که از مطبی با اسکنر داخل‌دهانی رسیده.

چرا لابراتواری که مطب‌هایش اسکنر دارند هم به آن نیاز دارد

تا وقتی همهٔ مطب‌های طرف‌حساب اسکنر داخل‌دهانی نداشته باشند، بخشی از کار به‌صورت مدل گچی یا ایمپرشن فیزیکی می‌رسد و اسکنر رومیزی تنها راه دیجیتال کردن همان ورودی است.

حتی وقتی فایل دیجیتال از مطب می‌رسد، خیلی از لابراتوارها برای مولتی‌دای، آرتیکولاتور یا چک بایت هنوز مدل فیزیکی می‌سازند و همان را دوباره اسکن می‌کنند — چون این مراحل هنوز به مدل ملموس نیاز دارند.

دقت اسکنر لابراتواری با چه معیاری سنجیده می‌شود

دقت اسکنرهای رومیزی معمولاً به میکرون و بر اساس استاندارد بین‌المللی ISO 12836 گزارش می‌شود. برای نمونه، Medit T710 دقت ۴ میکرون مطابق همین استاندارد را دارد و استانداردهای ANSI/ADA No.132 و VDI 2634 را هم پاس می‌کند.

چون سوژهٔ اسکن ثابت است — نه دهان متحرک بیمار — اسکنرهای رومیزی معمولاً از اسکنر داخل‌دهانی دقیق‌ترند، و همین دقت اضافه در کارهایی مثل مولتی‌دای و ایمپلنت پیچیده که چند دای باید دقیقاً هم‌تراز باشند، واقعاً استفاده می‌شود.

سرعت اسکن — چرا در لابراتوار پرحجم اهمیت دارد

در لابراتوار با حجم بالا، سرعت اسکن مستقیماً روی تعداد کاری که در روز از مرحلهٔ مدل به CAD می‌رسد اثر می‌گذارد؛ Medit T710 برای نمونه یک فول‌آرچ را در حدود ۸ ثانیه اسکن می‌کند.

وقتی گلوگاه واقعی لابراتوار صف مدل روی میز است — نه کیفیت فایل — این سرعت مهم‌تر از چند میکرون دقت اضافه می‌شود.

چه لابراتواری فعلاً به اسکنر رومیزی نیاز ندارد

لابراتواری که عمدتاً فایل دیجیتال آماده از مطب دریافت می‌کند و به‌ندرت مدل فیزیکی می‌سازد، شاید فعلاً بتواند بدون اسکنر رومیزی کار کند.

اما به محض اینکه ساخت مدل فیزیکی، مولتی‌دای یا کار آرتیکولاتور بخشی از روال روزانه شود، نبود اسکنر رومیزی یک گلوگاه دستی (اسکن بیرون از لابراتوار) می‌سازد که هم زمان می‌گیرد هم هزینهٔ جاری دارد.

سؤال‌های پرتکرار

ادامه بدهید